يک نفر را مثل آقاى خامنه‌ای پيدا بکنيدکه

متعهد به اسلام باشد و خدمتگزار، و بناى

 قلبى اش بر اين باشد که به اين ملت

خدمت کند، پيدا نمى کنـيد،ايشان رامن

سالهاى طولانى  مى شناسم  امام خمينى «قدس سره

● ازميلاد تا مدرسه

رهبر عاليقدر حضرت آيت الله سيد على خامنه‌ای فرزند مرحوم حجت الاسلام والمسلمين حاج سيد جواد حسينى خامنه‌ای ، در روز 24 تيرماه 1318 برابر با 28 صفر 1358 قمرى در مشهد مقدس چشم به دنيا گشود. ايشان دومين پسر خانواده هستند. زندگى سيد جواد خامنه‌ای مانند بيشتر روحانيون و مدرسّان علوم دينى، بسيار ساده بود. همسر و فرزندانش نيز معناى عميق قناعت و ساده زيستى را از او ياد گرفته بودند و با آن خو داشتند.
رهبر بزرگوار در ضمن بيان نخستين خاطره هاى زندگى خود از وضع و حال زندگى خانواده شان چنين مى گويند:
«پدرم روحانى معروفى بود، امّا خيلى پارسا و گوشه گير... زندگى ما به سختى مى گذشت. من يادم هست شب هايى اتفاق مى افتاد که در منزل ما شام نبود! مادرم با زحمت براى ما شام تهيّه مى کرد و... آن شام هم نان و کشمش بود.»
امّا خانه اى را که خانواده سيّد جواد در آن زندگى مى کردند، رهبر انقلاب چنين توصيف مى کنند:
«منزل پدرى من که در آن متولد شده ام ـ تا چهارـ پنج سالگى من ـ يک خانه 60 ـ 70 مترى در محّله فقير نشين مشهد بود که فقط يک اتاق داشت و يک زير زمين تاريک و خفه اى! هنگامى که براى پدرم ميهمان مى آمد (و معمولاً پدر بنا بر اين که روحانى و محل مراجعه مردم بود، ميهمان داشت) همه ما بايد به زير زمين مى رفتيم تا مهمان برود. بعد عدّه اى که به پدر ارادتى داشتند، زمين کوچکى را کنار اين منزل خريده به آن اضافه کردند و ما داراى سه اتاق شديم.»
رهبرانقلاب از دوران کودکى در خانواده اى فقير امّا روحانى و روحانى پرور و پاک و صميمي، اينگونه پرورش يافت و از چهار سالگى به همراه برادر بزرگش سيد محمد به مکتب سپرده شد تا الفبا و قرآن را ياد بگيرند. سپس، دو برادر دوران تحصيل ابتدايى را در مدرسه تازه تأسيس اسلامى «دارالتعّليم ديانتى» گذراندند.       

                

 رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با آیت الله مشکینی رئیس مجلس خبرگان                                 

     

 

  السلام علیک یا امام باقر          

میلاد باسعادت امام باقرالعلوم امام باقر علیه السلام را

خدمت تمام شیعیان و حجت بر زمین حضرت امام مهدی 

عج الله تعالی فرجه الشریف تبریک عرض می کنم

   

 

      السلام علیک ایتهاالصدیقة الشهیدة

فاطمیه قاب عکس لاله هاست            

                           ماندن گل در میان شعله هاست

فاطمیه روز جنگ مرد و زن               

                           کس به نا مردان نگفت زن را مزن

فاطمیه سینمای کوچه است           

                           مثل و مانندش در این غم خانه نیست

...............................................................................................................

         السلام علیک یا فاطمة الزهرا

ما بی خیال حرمت مادر نمی شویم       

                                     با دشمن علی برادر نمی شویم

الهی بشکند دست مغیره                    

                                      میان کوچه ها بی مادرم کرد

شهادت بهترین بانوی اسلام و تاریخ را به شما شیعیان و دوستداران

آن حضرت و امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) که بی جرم

به شهادت رسیدند را تسلیت می گویم .              

 

لعنت الله علی قوم الظالمین

 

برسی در کتاب (مشارق الأنوار)از ابن عباس روایت کرده است که پیغمبر اکرم صل الله علیه و آله فرمود:

روز قیامت روزی است که هراس و وحشت آن زیاد است .هر کس می خواهد از وحشت ها و سختی های آن رهایی یابد، باید ولایت ولی مرا بپذیرد و از وصی و جانشین و صاحب حوض من علی بن ابی طالب علیه السلام  پيروي كند. و همانا او در كنار حوض دشمنان را از آن دور مي كند و دوستانش را آب مي دهد ،و كسي كه از آن آب نياشامد هميشه تشنه است و هرگز سيراب نمي گردد و كسي كه از آن آب بياشامد هيچگاه تشنه نمي شود .

بدانيد علامت و نشانه بين ايمان و نفاق دوستي علي عليه السلام است وهر كس او را دوست بدارد مومن و كسي كه با او دشمني كند منافق است .کسی که دوست دارد بر صراط مثل برق زودگذر عبورکندو بدون حساب داخل بهشت گرددباید علی علیه السلام را که از طرف من بر شما ولایت و سرپرستی دارد  و جانشین من بر اهل من و امتم می باشد دوست داشته باشد ،همانا او در رحمت پروردگار و صراط مستقیم الهی است .

 علی علیه السلام امیر دینداران و پیشوای رو سفیدان ومولای هر کس است که من مولای او هستم ،او را دوست ندارد مگر کسی که حلال زاده و پاک طینت باشد و با او دشمنی نمی کند مگر آنکه بد طینت و حرام زاده است.

در شب معراج هرگاه خداوند با من تکلم کرد فرمود :ای محمد !از طرف من به علی سلام برسان و بگو که او امام دوستان من و چراغ هدایت برای پیروان من است ،و به او این کرامت را از طرف من تبریک بگو .

بعد فرمود :کسی را که از شیعیان علی فقیر و تنگدست است کوچک نشمارید ،همانا یکی از آنها فردای قیامت درباره جمعیتی به اندازه دو قبیله ربیعه و مضر شفاعت می کند.

 

با توجه به اهمیت رهبری سیاسی،،به چه

علت امام علیعلیه السلام ۲۵ سال سکوت کردند ؟

ج: یک ،تلاش برای پایداری حکومت اسلامی

افرادی که سکوت و خانه نشینی امام علی علیه السلام را دلیل بر فقدان حاکمیت الهی آن حضرت و در نتیجه عرفی بودن حکومت و جدایی دین از سیاست می دانند ،اگر نگاهی به سخنان آن حضرت  و حوادث تاریخی آن زمان بیندازنند ،به بطلان ادعای خود پی می برند ، از جمله:

۱- امام علی علیه السلام در پی ماجرای سقیفه و غصب خلافت،کوشش ـ هایی را در تصدی حکومت انجام داد تا جایی که مورد اعتراض برخیـمانند ابو عبیده و ابواشعث ـ قرار گرفت و آن حضرت را متهم به حرص و طمع در امر حکومت کردند .حضرت علی علیه السلام در پاسخ آنان بر خواست خویش پا فشاری کرد و آن را حق مسلم خود دانست :إنما طلبت حقا لی و أنتم تحولون بینی و بینه و تضربون وجهی دونه .

(همانا من چیزی را جست و جو کردم که حق مسلم من بود ،ولی شما بین من و آن فاصله انداختید.)

۲-علاوه بر تلاشهای امام علی علیه السلام ،حضرت فاطمه علیهم السلام نیز بر مرکب سوار می شد و به خانه های انصار می رفت تا آنان را به حق به بیعت خواهی آن حضرت پاسخ مثبت دهند.حضرت زهرا  علیهم السلام در خطبه معروف خویش ،به این حوادث تصریح می کند .

بنابر این ،اگر مراد از عدم تلاش یا تقاضای حکومت در مرحله اولیه باشد ،این بر خلاف واقعیات تاریخی و مغایر ـسخنان آن حضرت است .اما اگر مراد در مراحل بعدی باشد ـ به این معنا که حضرت بعد از مشاهده عدم زمینه لازم برای تصدی حکومت ،کناره گیری نمودـ این ادعای صحیحی است ،ولی از آن نمی توان عدم حق حاکمیت امام را اثبات کرد .

۳-حضرت در موارد متعهد ،به انتقال حق حاکمیت از طریق پیامبر صل الله علیه و آله به خود تصریح و از آن به حق و ارث یاد می کرد ،چنان که میفرمود  :همانا چون خداوند پیامبرش را به سوی خود فرا خواند ،گفتیم ما اهل عترت ووارثان و اولیای پیامبر هستیم و دیگران را در این جهت با ما مشارکت نیست و کسی را نشاید که در حکومت او ،با ما بستیزد و چنین نباشد که کسی در  حق ما طمع ورزد ،ولی ناگاه مردم ما را تضعیف نموده و در حکومت پیامبر با ما به ستیز بر خاستند !لاجرم حکومت از آن دیگر شد .

حضرت در خطبه ،بیان می کند که مطابق وصیت پیامبر لازم بود امر حکومت به ایشان منتقل می شد و کسی نباید به آن طمع داشته باشد ،اما در عمل جریان بر عکس شد و حکومت در دست دیگران قرار گرفت .

امام در جای دیگر فرماید :سوگند به خدا از آن زمان که رسول خدا رحلت نمود،تا به امروز مرا از حقم باز داشته اند و دیگری را بر من برتری داده اند .

ج:دو ،راز سکوت

سکوت امام  علی علیه السلام ،در واقع پرهیز از هرگونه اقدام نظامی برای مقابله با غصب حکومت و نوعی خویشتن داری آگاهانه و حکیمانه است .آن حضرت در سخنان خویش به چند دلیل مهم در این باره اشاره کرده است .

 ۱-حفظ وحدت مسلمین:حضرت علی علیه السلام حفظ اتحاد اسلامی و خوف از برگشت دوباره کفر را یکی از علل خویشتن داری خود ذکر میکند (خدا را سوگند !اگرترس از وقوع تفرقه در میان مسلمانان و بازگشت کفرو نابودی دین نبود ،با آنان به گونه ای دیگر برخورد می کردم ).

از این سخنان به خوبی آشکار می شود شرایط سیاسی و اجتماعی امت اسلام ،پس از رحلت پیامبر اکرم مهیا نبود .

وقتی رهبر یک حرکت عظیم تاریخی ـکه بنیان های جامعه آن روز را زیرو رو نموده و اندیشه و نظامی نوین برقرار کرده است ـ از میان مردم می رود ،بهترین شرایط برای حرکت ارتجاعی و ضد تکاملی ،فراهم می آید حال اگر درداخل امت و در بین سران ونخبگان آن نیز درگیری به وجود آید، روشن است که امور آن جامعه وامت ،هیچگاه به سامان نخواهد رسید و چه بسا نتایج همه حرکت های قبل نیز از دست بروددر صدر اسلام نیز دقیقا همین شرایط پیش آمد.

دشمنان خارجی حرکت عظیم اسلام (همانند ایران و روم ) از یک سو و منافقان و عناصر ارتجاعی داخلی از سوی دیگر ،منتظر فراهم  آمدن شرایطی بودند تا نهال نو رسته اسلام را از بن برکنند .اگر در چنین شرایطی امام علی علیه السلام برای احقاق حق خود دست بر شمشیر می برد ،مسلماً در جنگ دامنه داری درگیری می شد که پایان آن،چیزی جز از بین رفتن زحمات پیامبر نبود .

 ۲-نبود یاور :(در کار خویش اندیشه کردم دیدم که یاران من منحصر به اهل بیت من است). اقدام به قیام با این تعداد کم ،نتیجه ای جز از دست دادن رهبر و مرجعی مانند امیر المومنین علیه السلام نداشت و این امر ،هیچ سودی برای آیین نو پای اسلام به دنبال نمی آورد .

در صورتی که اقدام برای یک حرکت اجتماعی ـ آن هم به صورت نظامی ـ    نیازمند شرایط و آمادگی های مختلف است و به دلایل چندی ،این زمینه پس از ارتحال پیامبر اکرم وجود نداشت .امام علی علیه السلام ـبنابر نقل تاریخ ـ بارها بزرگان اصحاب را برای ایجاد حرکتی علیه وقایع پیش آمده فرا خواند ،ولی جز معدودی انگشت شمار ،به دعوت آن حضرت پاسخ ندادند . از سوی دیگر شرایط محیط و افکار عمومی نیز آمادگی قبول نبردی داخلی در بین اصحاب پیامبر را نداشت ،زیرا همگان انتظار داشتند که اصحاب پیامبر پس از آن حضرت ،همانند او عمل کنند و مصور وحدت جامعه باشند،نه اینکه به نزاع و در گیری در بین خود اقدام نمایند .

۳-فرا رسیدن وقت لازم :حضرت علی علیه السلام در پاسخ ابوسفیان مبنی  بر اقدام به بیعت و مخالفت عملی با خلیفه وقت فرمود :(این مانند آب تلخی و لقمه ای است که در گلوی خورنده آن گیر می کند و مانند کسی است که میوه نارسی را می چیند .)

 از این رو امام علی علیه السلام برای حفظ اساس اسلام و حراست از نهال نو رسته آن ،از احقاق حق خلافت خویش خود داری کرد تا ریشه های اسلام در پرتو تعالیم پیامبر و قرآن و اهل بیت استحکام یابد و تا روزی که مردم به خانه آن حضرت هجوم آوردند و خواهان خلافت آن حضرت شدند .

گفتنی است در امور داخلی امت اسلامی روا نیست که هر کس و در هر شرایطی برای احقاق حق خود از آغاز دست به شمشیر ببرد و مسلحانه در پی به دست آوردن آن باشد .از روش امام علی علیه السلام و دیگر ائمه چنین بر می آید که آنان را برای احقاق حق خود در جامعه ،هرگز ابتدا به جنگ نکرده اند ،بلکه سعی می کردند در صورت امکان با روشنگری و تبلیغ حقیقت ،زمینه را برای یک حرکت عمومی در جامعه فراهم سازند .

  

 

 

آیه ولایت: إنما ولیکم الله و رسوله والّذین

آمنوا الّذین یقیمون الصلوة و یئتون الزکوة و هم راکعون.

اساسي ترین مسأله اسلام چیست ؟

ج:ولایت است .

در مورد اهمیت ولایت روایات فراوانی وجود دارد ،یک نمونه از آن ،که از امام محمد باقر (ع) نقل شده است که زراره از آن حضرت نقل می کند:که اسلام بر پنج پایه استوار است ،نماز و زکات و روزه و حج و ولایت ،زراره می گوید از امام (ع) پرسیدم کدامیک از اصول پنجگانه مهمتر است امام (ع)فرمودند:

ولایت: چون ولایت کلید رسیدن به آنها است (و محتوای آن دستورات در ولایت تحقق پیدا می کند )و امام و والی ،راهنمای مردم به سوی این اعمال است ،دو نکته در این روایت قابل توجه و تعمق است.

الف: نخست این که پنج مسأله بی جهت در کنار یکدیگر چیده نشده اند،     بلکه رابطه ای با یکدیگر دارند .  

یک:نماز رابطه خلق با خالق است ،بلکه بهترین زمان برای رابطه خلق و خالق همگام نماز است .

دو:زکات رابطه خلق با خلق است ،نیازمندان با اجرای قانون زکات بوسیله ثروتمندان بی نیاز می گردند و مشکلات اقتصادی آنها حل می شود .

سه:روزه رابطه انسان با خویشتن است ،با ایجاد رابطه انسان موفق میشود که با هوای نفس خویش مبارزه کند ، سمبل مبارزه با هوای نفس روزه است  

چهار:حج رابطه مجموع مسلمین با یکدیگر است تا با همفکری و تبادل نظر ،مشکلات و گرفتاریهای جهان اسلام را حل کنند و مرهمی بر زخمهای مسلمانان بنهند .

پنج:و ولایت ضامن اجرای صحیح و تبیین کننده احکام این مسائل می باشد

بنابر این پنج اصل اساسی فوق ،تصادفا در این حدیث در کنار هم جمع نشده اند ،بلکه رابطه ای منطقی و معقول با یکدیگر دارند .

ب:دیگر این که چرا ولایت از چهار اصل دیگر مهمتر و افضل است :

همانگونه که در خود روایت آمده است ،ولایت تحقق بخش نماز و روزه و حج و زکات است و محتوای این عبادت و سایر عبادتها در سایه ولایت عملی میشود ،یعنی بدون ولایت و حاکمیت اسلام ،این دستورات نقشی است بر کاغذ ،و همانند نسخه طبیب است که بدون آن شفای دردها حاصل نخواهد شد .

ولایت به معنای اجرای قانون اسلام توسط أئمه معصومین (ع) و جانشینان آنان می باشد ،بنابراین ،ولایتی از نماز و روزه و حج و زکات بالاتر است که نتیجه اش حکومت اسلامی ،یعنی ولایتی که از ولایت حضرت علی (ع) در غدیر خم نشأت گرفته باشد .

همان طور که اسم وبلاگ این حقیر به نام ولایته تصمیم گرفتم که مسائل پیرامون ولایت رو از صدر اسلام بیان کنم وبه امید خدا درباره ولایت فقیه هم به اندازه کافی بحث می کنیم . مجددا منتظر نظرات شما عزیزان هستیم.

آغاز پیدایش شیعه و کیفیت آن

آغاز پیدایش شیعه را که برای اولین بار به شیعه امام علی علیه السلام معروف شدند همان زمان حیات پیغمبر اکرم باید دانست و جریان ظهور و پیشرفت دعوت اسلامی در ۲۳ سال زمان بعثت ، موجبات زیادی در بر داشت که طبعا پیدایش چنین جمعیتی را در میان یاران پیغمبر اکرم ایجاب می کرد .

الف:پیغمبر اکرم در اولین روزهای بعثت که به نصّ قرآن ماموریت یافت که خویشان نزدیکتر خویش را به دین خود دعوت کند صریحا به ایشان فرمود :که هر یک از شما به اجابت دعوت من سبقت گیرد ،وزیر و جانشین و وصی من است .علی علیه السلام پیش از همه مبادرت نموده ،اسلام را پذیرفت و پیغمبر اکرم ایمان او را پذیرفت ووعده های خود را تقبل نمود . بنابر این عادتا محال است که رهبر نهضتی در اولین روز نهضت و قیام خود ،یکی از یاران نهضت را به سمت وزیری و جانشینی خویش به بیگانگان معرفی کند ولی او را به یاران سرتا پا فداکار خود نشناساند ،یا تنها او را با امتیاز وزیری و جانشینی بشناساند ولی در تمام دوره زندگی و دعوت خود ،او را از وظایف وزیری معزول واحترام مقام جانشینی او را نادیده گرفته و هیچ گونه فرقی میان او و دیگران نگذارد .

ب:پیغمبر اکرم (ص) به موجب چندین روایت مستفیض و متواترکه شیعه وسنی روایت کرده اند ـتصریح کرده اند که علی (ع) در قول و فعل خود از خطا و معصیت مصون است ،هر سخنی که گوید و هر کاری که کند با دعوت دینی مطابق کامل دارد و داناترین مردم به معارف و شرایع اسلام است.

ج:علی (ع) خدمات گرانبهایی انجام داده و فداکاریهای شگفت انگیزی کرده بود مانند :خوابیدن در بستر پیغمبر اکرم (ص) در شب هجرت و فتوحاتی که در جنگهای بدر و احد و خندق و خیبر به دست وی صورت گرفته بود که اگر پای وی در یکی از این وقایع نبود ،اسلام و اسلامیان به دست دشمنان حق ،ریشه کن شده بودند .

د:جریان غدیر خم که پیغمبر اکرم (ص) در آنجا علی (ع) را به ولایت عامه مردم نصب و معرفی کرده و او را مانند خود متولی قرار داده بود .بدیهی است این چنین امتیازات و فضائل اختصاصی دیگر که مورد اتفاق همگان بود و علاقه مفرطی که پیغمبر اکرم (ص) به علی (ع) داشت،طبعا عده ای از یاران پیغمبر اکرم (ص) را که شیفتگان فضیلت و حقیقت بودند براین وا می داشت که علی (ع) را دوست داشته و به دورش گرد آیند و از وی پیروی کنند ،چنان که عده ای را بر حسد و کینه آن حضرت وا می داشت .

گذشته از همه اینها نام شیعه امام علی (ع) و شیعه اهل بیت در سخنان پیغمبر اکرم (ص) بسیار دیده می شود.

 امیرالمو منین ام الکتاب است       نماز بی علی نقش بر آب است